Het Islamitische geloof is niet onbekend met beproevingen en moeizaamheden. Dit is het elfde deel van een serie artikelen over depressie vanuit een Islamitische perspectief. Het komt uit de "Mental Health Workshop - An Islamic Guide to Dealing with Depression" van Ustadh Amr Hashim.
Het is heel eenvoudig. Denk aan de mensen die afwezig zijn. Observeer de mensen in je omgeving. Een van de prachtige eigenschappen van onze Profeet ﷺ is dat hij naar zijn vrienden zocht als zij er niet waren. De Profeet ﷺ keek naar wie er wel naar het gebed was gekomen, en wie niet. Hij liep rond, luisterde naar de stemmen die de Koran reciteerden en maakte zijn aanwezigheid bekend. Dit was onze Profeet ﷺ, die deze dingen door openbaring wist.
Hij dacht aan de afwezigen en observeerde de aanwezigen. Als je met mensen bent, zet dan een stap terug en stel jezelf simpele vragen als: “Gaat het goed met ze? Is alles in orde? Zijn ze veranderd?” Je hoeft het ze niet te zeggen.
Een Prachtig Verhaal
Er is een prachtig verhaal over Sheikh Abdul Qadir Jilani met zijn eerste spirituele meester, Ali ibn Mubarak al-Makhzoumi. De volgelingen kwamen soms bijeen in Bagdad. Soms gingen ze naar de wildernis in Bagdad. Dan gingen ze de hele nacht door bidden.
Dan trok de meester zich terug in zijn kamer, en de volgelingen hoorden een geluid vanuit die kamer. Sheikh Abdul Qadir Jilani kwam erbij zitten. Hij hoorde het ook, en dacht: wat gebeurt er?
Sommigen dachten dat hij in slaap was gevallen. Sheikh Abdul Qadir Jilani was hierdoor geschokt. De volgende ochtend vroeg hij zijn meester: “Meester, gedurende de nacht trok u u terug in uw kamer terwijl iedereen aan het bidden was. Toen hoorde ik een geluid uit uw kamer, en het klonk alsof u aan het snurken was.”
De meester glimlachte, en zei naar verluidt: “Weet je, mijn zoon, jij was de eerste die mij deze vraag stelde. Ik weet wat iedereen denkt, maar het kan mij eerlijk gezegd niet schelen.”
Vervolgens verklaarde hij: “Ik heb 10.000 volgelingen, en ik breng elke nacht door met het du’a doen voor elk van hen, bij naam. Het geluid dat je uit mijn kamer hoorde was mijn stem: ik benoemde één voor één alle namen en deed voor elk van hen een du’a.”
Grenzeloze Zorg
Dit is iets wat bij Sheikh Abdul Qadir bleef hangen. In de latere fases van zijn leven zei hij naar verluidt: “Zelfs als het aantal van mijn volgelingen van het oosten tot het westen reikte, zou ik elk van hen in mijn du’a aan Allah gedenken.”
Wanneer jij een smeekbede verricht, aan wie denk je dan? Zodra je aan diegene denkt, zal je beginnen te denken aan bepaalde dingen in zijn of haar leven.
Een leraar hield een notitieboekje bij zich, en mensen kwamen naar hem toe om te vragen of hij een smeekbede voor ze kon verrichten. Hij vroeg ze om te wachten, pakte zijn notitieboekje, vroeg naar de naam en de du’a die ze wilden, en schreef het op. Elke nacht haalde hij zijn boekje tevoorschijn en ging het lijstje door. Dit wekt genade op. Het gaat om aandacht. Het gaat erom aan anderen te denken, zowel in hun aanwezigheid als in hun afwezigheid.
Genade Kenbaar Maken
Hoe maak je genade kenbaar? Wees je bewust van de mensen om je heen. Jouw reis is een reis naar Allah. Het is een reis die je zelf onderneemt. Allah zegt in de Koran:
وَلَقَدۡ جِئۡتُمُونَا فُرَ ٰدَىٰ
“En waarlijk, jullie komen één voor één tot Ons." (Surah al-An’am, vers 94)
We hebben elk onze eigen reis. Echter vragen we Allah om ons te leiden wanneer we het pad bewandelen. Allah zegt in de Qur’an:
اِيَّاكَ نَعْبُدُ وَاِيَّاكَ نَسْتَع۪ينُۜ ﴿٥﴾ اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۙ (٦)
"U alleen aanbidden wij en U alleen vragen wij om hulp. Leid ons op het rechte pad." (Surah al-Fatihah, verzen 5-6)
Wij ondernemen dit samen, dus is het belangrijk om een gevoel van bewustzijn voor de omgeving te hebben.